: CANDY FROST :

วันนี้ไม่ได้ไปงานแคปซูลค่ะ ตื่นมาแล้วทรมานมาก...

ขยับตัวไม่ได้ ปวดเมื่อยไปหมดเลย แขน ตัว ขา ปวดหนึบๆไปหมด นอนนิ่งๆซักพักเลยลุกมากินข้าว(เกือบ11โมงแล้วล่ะตอนตื่น*-*)

จะบอกว่าเป็นรีพอร์ตก็ไม่เชิง แต่เอาเป็นความรู้สึกหลังจาดที่รวบรวมสติได้ละกันนะคะ^^"(เมื่อวานเหนื่อยมากๆ)

จากตอนแรกที่กะว่าจะเตรียมตัวให้พร้อม อุตส่าห์หาทั้งลิสเพลง ทั้งเนื้อเพลงมาเตรียมไว้ฝึกร้อง แต่ก็สรุปว่าได้ฟังไปเพลงละสองรอบตอนคืนวันศุกร์เท่านั้นเองล่ะค่ะTTvTT
แต่ก็ช่วยได้เยอะเหมือนกันนะคะ ถึงตอนดูเราจะร้องแบบดำน้ำๆไป แต่ก็จับจังหวะได้ทุกเพลง เลยรอดตัวไป มันส์อย่างสุดเหวี่ยง

รอบนี้แอบทำการบ้านมา เพราะรอบที่แล้วตอนงานTG* เราได้ไปรอบวันเสาร์รอบเดียว ทั้งตื่นสาย คนในงานเยอะ บลาๆๆ ไม่ได้เตรียมอะไรไปเลย รอบนี้เลยซื้อขนมแล้วเตรียมอาวุธไปพร้อม!!!

อาวุธที่ว่าคือกระดาษอาร์ตสีขาว เผื่อไปถ้าเค้ามีแจกลายเซ็นต์น่ะค่ะ

จริงๆก็แอบเสียวว่า อาจจะไม่มีแจกก็ได้นะ ถ้าไม่มีจริงๆก็คงต้องฝากขนมไปกับสตาฟ(ไม่งั้นได้ขนกลับมากินเองแหง) แต่โชคดีที่มีแจกลายเซ็นต์+จับมือ เลยได้แจกอาวุธให้เพื่อนๆด้วย(เตรียมไปทั้งห่อ555) ขนมก็ได้ให้กับมือเลย

แต่ตอนให้ตื่นเต้นมาก พูดไม่ออกเลย แถมอยู่ๆลืมชื่อคาเงยาม่าซังกลางอากาศ(กร้าก) อึกอักๆ ก็ยื่นๆให้ บอกให้ทานด้วยกันกับเอ็นโดซังนะคะ พอเดินเลยมาเอ็นโดซังเลยรวบรวมสติ บอกให้ทานด้วยกันนะคะอีกที เอ็นโดซังบอก "ขอบคุณครับ(หรือค่ะไม่รู้ กร้าก ไม่มีสติ)" เป็นภาษาไทยด้วย แล้วบีบมือแน่นเลย โฮกกกกกกกกกก ละลายๆTT[]TT~~~

จบงานแอบโมเอ้(หรือไม่แอบ)ลุงๆกันอย่างมีความสุข แฮ่*///*

ทั้งสองคนน่ารักมากจริงๆค่ะ เฟรนลี่มากๆ ทั้งๆที่เหนื่อยขนาดนั้นแท้ๆ แต่ก็ยิ้มตลอดเวลาไม่มีหุบเลย แฟนๆก็เห็นแล้วมีความสุขไปด้วย ขอบคุณมากๆจริงๆนะคะที่กลับมาอีกครั้งตามที่สัญญาเอาไว้ คราวนี้ก็สัญญาว่าจะกลับมาอีก เพราะงั้นต้องกลับมานะคะ

แอบไปอ่านบล็อกของทั้งสองคนมา คาเงยาม่าซังอัพของวันนี้ หัวเอนทรี่ชื่อว่า "แหล่มเลย" ฮา~~~น่ารักมากๆ ส่วนของเอ็นโดซังเป็น "ขอบคุณค่ะ" ตอนอ่านแล้วเหวอ อุ้ย ต้องหาคนสอนใหม่ ต้องเป็น "ขอบคุณครับ" ต่างหาก
(อา...โมเอ้นัก กร้าก)

กลับมาเรื่องตอนแสดงคอนหน่อย
ไม่ได้จะเล่าอะไรหรอกค่ะ แต่อยากบอกว่า คนตัวเตี้ยหรือผู้หญิงไม่ควรนั่งหน้าค่ะ ไม่งั้นต้องนั่งหน้าสุดเลย กร้ากกกกกกก
อุตส่าห์ซื้อตั๋ว1800แถวหน้าสุด แต่ยืนปุ๊บโดนข้างหน้าบังปั๊บเลยอ่ะTTvTT กรรมของคนเกิดมาเตี้ย ขนาดเสริมส้นไปแล้วด้วยนะเนี่ย ยังไม่พ้นหัวคนหน้าเลย แถมคุณผู้ชายข้างหน้าชอบยกมือถือมาถ่ายรูปตลอดเวลา บดบังเวทีเกือบหมด ต้องเอนหัวไปๆมาๆหาช่องว่างคอยส่องทั้งสองคนตลอดเลยล่ะค่ะ(มองไม่ค่อยเห็นเอ็นโดซังด้วย เพราะคนจากข้างหลังวิ่งมาออตรงทางเดินตรงกลางหมดเลย)

แถมตอนหลังจากผ่านไปซักสองสามเพลง ที่นั่งที่ว่างข้างๆเราก็มีคนมานั่ง ซึ่งแบบ โอย อยากร้องไห้ค่ะ ฮืออออออออ มันแย่มาก แต่ไม่อยากว่าออกชื่อลงในนี้(ไม่ใช่คนรู้จัก แต่รู้ว่าเค้าชื่ออะไร) TTvTT คือพอทนแต่แอบทรมานค่ะ เพราะต้องโบกมือ ร้องเพลง กระโดดๆแบบตัวลีบน่ะค่ะ โดนเบียดมาตลอดเลย ทั้งๆที่ข้างๆเค้าก็เป็นที่ว่างแท้ๆ แถมเหม็นบุหรี่มากๆเลย บางช่วงที่เค้าไม่ชอบใจเค้าจะออกไปสูบบุหรี่น่ะค่ะ กลับเข้ามาก็เหม็นฟุ้งเลย ทรมานใช้ได้เลยค่ะ

แต่โดยรวมก็ถือว่าโอเคนะคะ ช่วงแรกก่อนที่Sweet Vacationจะออกมานี่เราทั้งร้อง ทั้งโบกมือ ทั้งกระโดดตาม(และหามุมดูเวทีไปด้วย)จนหมดแรงเลยล่ะค่ะ ตอนแรกนึกว่าจะขาดใจตายไปแล้วด้วยซ้ำ เพราะเหนื่อยมากๆ ช่วงเพลงท้ายๆครึ่งแรกนี่ต้องเกาะเก้าอี้ตัวหน้าไป โบกมือ+ร้องเพลงไปเลยล่ะค่ะ เสียงหายไปเลยช่วงนั้นเพราะแหกปาก(ผสมดำน้ำ)จนหมดสภาพ

ยังไงก็ต้องขอโทษวง Sweet Vacation ด้วยจริง ตอนนั้นหมดสภาพมากๆ ลุกไม่ไหวแล้ว เหนื่อยสุดๆ เสียงก็ไม่มี หูก็อื้อ เหงื่อท่วมตัวเลย(น้องเอาน้ำมาด้วยแต่โดนดักไว้หน้าประตู แง) เลยนั่งฟัง+โบกแท่งเรืองแสงช่วยไปพลางๆ

แอบพักยาวจนถึงจบช่วงของคุณล่ามที่แต่งเป็นอาราเล่เลยล่ะค่ะ คือร้องเพลงแหล่ะ แต่นั่งร้อง(กร้าก) จริงๆตอนน้าต๋อยออกมาแอบตกใจมาก คือขอสารภาพตามตรงว่า "เราเกลียดน้าต๋อยมากค่ะ" เพราะมันมีคดีหลายๆคดีมากๆเลย ที่จริงๆคนอื่นอาจจะไม่คิดอะไร แต่สำหรับเราที่เค้ามาพากย์การ์ตูนบางเรื่องที่ชอบมากๆเนี่ย มันทำร้ายจิตใจเรามากเกินไปด้วยการที่เค้าชอบพากย์ให้มันตลกๆหรือเล่นนอกบทเยอะๆน่ะค่ะ จนทำให้เราเลิกดูการ์ตูนของช่องเก้าไปตั้งแต่ช่วงม.ต้นเลยล่ะ เลยดีใจมากที่เค้าออกมานิดเดียว(ขอโทษคนที่ชอบน้าต๋อยด้วยนะคะ)

กลับมาที่คอนต่อ หลังจากที่ได้พักยาวก็เลยมีแรงมากขึ้นน่ะค่ะ ช่วงครึ่งหลังมีช่วงที่ร้องอคูสติกด้วย เลยประหยัดแรงไปได้เยอะเลย จนเลิกอคูสติกนี่ล่ะค่ะ ดำน้ำหมดเลย(ครึ่งแรกร้องได้ผสมดำน้ำ) แบบว่าเข้าโซนหุ่นเหล็กทั้งหลาย เพลงที่ซ้อมไว้ไม่มีน่ะค่ะ เลยโดดๆเย้วๆตามไปแทน ดำน้ำมั่วๆตาม แฮ่~~~

แถมยังมีคำเด็ดที่ทุกคนติดไปแล้วด้วย "แหล่มเลย~~~" ตอนแรกฟังว่า "ร่ำรวย" (กร้าก) นึกว่าแหม น่ารักจัง มีอวยพรให้คนดูด้วย(คิดไปได้) ตอนหลังเลยเฮทีก็แหล่มทีเลยกันทั้งฮอล์

จนถึงสุดท้าย skill ก็โดดจนตัวลอยล่ะค่ะ คือจนถึงตอนนี้แล้ว เราว่าจะร้องได้ไม่ได้ แต่อารมณ์มันพาไปแล้วล่ะค่ะ ไม่ได้หันไปดูข้างหลังเลยว่าเป็นไงกันบ้าง แต่ข้างหน้าเราดุเดือดกันมากจนต้องโดดตามเลยล่ะค่ะ(แถวหน้าเวทีนี่ดูเมามันส์กันแบบสุดๆ)

ให้พูดกี่ทีๆก็ต้องบอกว่าประทับใจมากจริงๆแหล่ะค่ะ ไม่เสียดายเงินเลย เพราะมันสนุกมากจริงๆ คือเราก็แอบคิดว่า อืมมันแพงนะ ค่าตั๋วตอนแรก เพราะกะซื้อ1500 แต่แถวหน้าราคานั้นตอนเราจะซื้อมันหมดไปแล้ว ก็ดันพลาดไปหน้าสุดของ1800ที่มันก้ำกึ่งไม่ได้อยู่ตรงที่เป็นขั้นบันไดขึ้นมาแล้ว แต่ถึงจะมองไม่ค่อยเห็นเวทีชัดเท่าไหร่ แต่ความรู้สึกที่ได้ฟังเสียงร้องสดๆเนี่ย มันสุดยอดมากๆเลยล่ะค่ะ ไงดีล่ะ มันยิ่งกว่าในซีดีหรือดีวีดี(หรือที่พวกเราโหลดๆกันมาอีกค่ะ =w=")

เสียงเหมือนในซีดีเปี๊ยบเลย แต่ว่ามีพลังมากกว่า มีอารมณ์ร่วมมากกว่า สนุกไปด้วยกันมากกว่า ทั้งคนร้องแล้วก็คนดูทุกๆคน

ขอบคุณทีมงาน SHOW NO LIMIT ที่จัดงานดีๆนะคะ แต่ก็ขอพูดอีกครั้งจริงๆว่า ถ้าคราวหน้าจะมีแจกลายเซ็นต์อีก ช่วยจัดการทางเดินเอาไว้ก่อนเถอะค่ะ คิดเผื่อไว้เถอะค่ะ จะได้ไม่มีปัญหา อย่างที่เราบ่นไปในเอนทรี่ที่แล้วเรื่องสตาฟ เข้าใจว่าเค้าเร่ง
แต่แบบ มาวีนใส่กันก่อนจับมือเลย เราก็อึ้งๆ แถมทำให้แถวชะงักด้วยซ้ำ(เพราะต้องมาตอบคำถามเจ๊) เลยยิ่งช้ากันเข้าไปใหญ่ แถมยังไปจับมือด้วยอารมณ์ตกใจ ขอโทษนะคะ เราคงผิดเองที่ตกใจไปเอง แต่ความรู้สึกที่ว่าได้จับมือด้วย หรือได้พูดกับเค้ามันแทบไม่รู้สึกเลยล่ะค่ะ เพราะมัวแต่ตกใจที่โดนเจ๊สตาฟวีนใส่นี่ล่ะ ทั้งๆที่หยิบกระดาษพร้อมของเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว ต้องมาจับกระดาษเรียงใหม่เพราะจะยื่นให้กลับหัวกลับหางนี่ล่ะค่ะ มาตั้งสติได้ตอนอยู่หน้าเอ็นโดซังนี่ล่ะ(ดีไม่เลยไปแล้วTTwTT)
แถมยังมีการแบ่งแยกปฏิบัติอีกแน่ะ ตอนที่มีคนญี่ปุ่นไปต่อแถว เค้าคุยเป็นภาษาญี่ปุ่นนนานมากๆกับทั้งสองคน ทีอย่างงี้คุณสตาฟไม่เห็นออกปากไล่ล่ะค่ะ คนที่รออยู่เค้ามองกันตาปริบๆ อย่างน้อยก็พูดดีๆเป็นภาษาอังกฤษหรือสะกิดๆเค้าก็ได้นะคะ เห็นยืนอึ้งมองเค้าคุยกันใหญ่ๆ อย่างงี้มันเลือกปฏิบัติรึเปล่าคะ คนไทยไล่เป็นหมูเป็นหมา คนญี่ปุ่นปล่อยให้เค้าคุยนานๆน่ะค่ะ...

ไม่มีรูปค่ะ เพราะไหวเป็นภาพถ่ายวิญญาณหมดเลย แต่แอบไปตามสูบจากหลายๆท่านแล้ว แฮ่ๆ ถ่ายกันสวยๆทั้งนั้นเลย อันที่เม้นท์ได้ก็เม้นท์ขอบคุณไปแล้ว แต่พวกพันทิปที่ไม่ได้เป็นสมาชิก ก็ขอขอบคุณไว้ในนี้ละกันนะคะ m(_ _)m

ขอบคุณเพื่อนๆทั้งน้องสาว ระ เอ บี ที่ไปด้วยกันค่ะ ไม่งั้นต้องฉายเดี่ยวแน่ๆเลย แบบว่าผู้หญิงน้อยจนนับได้^^" ถ้าไม่มีเพื่อนไปด้วยคงหงอยแน่ๆ

*****************************************
ตอบเม้นท์ค่ะ
พี่ผึ้ง---รอบหน้าค่ะ ไปด้วยกันนนนนนนนนนน

พี่คิโยโนะ---เหมือนจะเห็นพี่ค่ะ ใช่ที่นั่งริมสุดของทางขวารึเปล่า เพราะกลุ่มเดียวกับเรย์ใช่มั้ยคะ แต่ไม่แน่ใจเลยไม่ได้เข้าไปทักน่ะค่ะ^^" แหล่มจริงๆเนอะคะ=w=b

ฟ่าง---อืม ก็เข้าใจว่าเร่งแต่พูดกันดีๆก็ได้อ่ะ ไม่ต้องตะคอกขนาดนั้นหรอก เราก็พูดกับเค้าดีๆนะ แต่คงเพราะเห็นว่าเป็นคนไทยด้วยกันมั้ง แถมยังดูเด็กกว่าตัวเองด้วย

คุณJiban~* รุ่นปรับปรุง---ก็ได้แต่หวังว่าทางสตาฟจะออกมาจากฟีดแบ็คตามอินเตอร์เน็ตแล้วเอาไปปรับปรุงคราวหน้าน่ะค่ะ ไม่งั้นก็จะเป็นแบบเดิมไปเรื่อยๆ ไม่มีการพัฒนา อ้อ แอบไปสูบรูปที่บล็อกมา ถ่ายสวยมากๆเลยค่ะ ขอบคุณนะค้า^^

ระ---ใช่ๆ แบบ เจ๊มาเร่งๆวีนๆใส่ เรานะอึ้งไปเลยตอนอยู่ต่อหน้าป๋าอ่ะ แล้วแบบ กำลังตกใจ แล้วหันมาเจอป๋าปุ๊บเลย มสองขาว คำพูดที่เตรียมไว้หายเรียบไปเลย ตื่นเต้นมากด้วยล่ะ รูปที่ถ่ายได้ไว้เดี๋ยวขอด้วยน้า อยากได้มากๆ ระถ่ายกำลังสวยเลยล่ะ

บี---นั่นสิ ดีที่รู้ว่าบีกับเอไปด้วย แถมตอนหลังมีระมาด้วยอีก ไม่งั้นต้องฉายเดี่ยวกับน้องแหงๆ ตอนแรกไม่รู้สึกอะไรนะ แต่ตอนไปถึงงานนี่ ถ้าไม่มีเพื่อนนี่คงเหี่ยวแบบสุดๆแน่ๆ น่ากลัวมาก มีแต่ผู้ชายTTvTT ทั้งสองคนน่ารักมากเลยเนอะ เฟรนลี่สุดๆ น่ารักจริงๆ โมเอ้คุณลุง อรั๋ย~~~

คุณpoona---อ๋า ไม่รู้เลยว่าคุณpoonaคนไหน ทั้งๆที่ผู้หญฺงน้อยแท้ๆเลย แหะๆ ที่เด่นคงเพราะเป็นผู้หญิงล้วนทั้งกลุ่มสินะคะ ของเราโชคดีสตาฟชายเค้าใจดีช่วยถ่ายให้น่ะค่ะ แต่โดนสตาฟหญิงว่าใหญ่เลย ไม่รู้หลังจากนั้นเค้าช่วยถ่ายให้ใครอีกรึเปล่า แต่รู้สึกขอบคุณเค้ามากๆเลยล่ะค่ะ งานนี้โชคดีที่คนไม่เยอะเท่าคราวที่แล้วน่ะค่ะ ไม่งั้นนรกแน่ๆ

คุณวานาโกะ---ตอนแรกก็ลืมไปเลยเหมือนกันค่ะ แต่พอดีเพื่อนมาเตือนเลยนึกขึ้นได้ ส่วนเรื่องเพื่อนเราก็ใช่แหล่ะค่ะ เค้าทำงานที่นั่น แต่จริงๆเป็นคนเฮฮานะคะ ไม่ได้เครียดหรอกค่ะ คงเหมือนเรา หน้าเวลาไม่พูดดูโหด คนไม่ค่อยกล้ามาคุยด้วย^^"

คุณ What Is My Name ?????---เอิ่ม แสดงว่ากลุ่มหญิงล้วนนี่เด่นมากจริงๆนะคะเนี่ย^^" ตอนแรกเกือบต้องไปกับน้องสาวแล้วค่ะ แต่มารู้ว่าเพื่อนไปด้วยเลยนัดกันทีหลัง เรื่องส้นนี่โชคดีว่าจัดที่นี่ด้วยล่ะค่ะ มีที่นั่ง ถ้าเป็นยืนหมดนี่ไม่กล้าใส่มาแน่ๆเลย กลัวโดนเหยียบเท้าน่ะค่ะ^^"

พี่ไซ---หนูฟังเป็นร่ำรวยค่ะ ตอนแรกนึกว่า แหม อวยพรให้พวกเราร่ำรวยซะอีก(กร้ากกกกก ย่ำแย่) เรื่องใบปลิวยังไงก็ขอบคุณจริงๆค่ะ รอบขาดนี่แทบไม่เห็นเลยค่ะ ถ้าพี่ไซไม่พูดไม่รู้เลยด้วยซ้ำ ขอบคุณจริงๆนะคะ

คุณsalemanbps---ตอนแรกได้ยินว่า ร่ำรวย น่ะค่ะ ฟังต้งนานแน่ะ ดีได้คนข้างล่างช่วยพูด ฮะๆๆ ส่วนเรื่องสตาฟก็เข้าใจล่ะค่ะ แต่พูดดีๆก็ได้น่ะค่ะ หรือไม่ก็ดักไว้ก่อนหน่อย ไม่ใช่จะถึงคิวเราแล้วแล้วมาดัก ยิ่งทำให้ช้าไปใหญ่เลยค่ะ มีเวลาไม่ชอบทำ ชอบมาทำตอนไฟลนก้นน่ะค่ะ

คุณo~*yoshi*~o---ของเรายังดีเสียงยังรอดกลับมาค่ะ ไม่งั้นสงสัยต้องโดนหวัดกินแน่ๆ ถ้าคอไป รอบหน้าจัดแถวผู้หญิงเลยมั้ยคะ จะได้ไม่เหงา ผู้หญิงยิ่งน้อยๆอยู่^^"