no.6 / ข้อมูลภายในเรื่อง1

posted on 23 Aug 2011 20:58 by tanuki in asano
ลองทำเอนทรี่รวมแล้วก็อธิบายข้อมูลภายในเรื่องดูค่ะ

เห็นหลายๆคนดูอนิเมแล้วเก็บได้ไม่ค่อยหมดเพราะบางเรื่องถูกตัดไป
คิดว่าคงเขียนโดยมีหลุดสปอยไปบ้างถ้าตัวอนิเมยังเดินเรื่องไม่ถึงนะคะ

อาจจะมีผิดพลาดบ้าง ใครเห็นอะไรก็มาบอกได้นะคะ
อันนี้เขียนจากความจำซะส่วนใหญ่ ขี้เกียจไปเปิดไล่เล่มน่ะค่ะ

คิดว่าคงไล่เขียนไปเรื่อยๆ ยังไงจะใส่ไว้ในแคตากอรี่ของอ.อาซาโนะละกันค่ะ

---เมืองนัมเบอร์ซิกส์---
เป็นเมืองที่ถูกสร้างขึ้นมาเป็นลำดับที่หกหลังจากเกิดสงครามขึ้นในโลก ในเมืองถูกแบ่งเขตต่างๆออกอย่างเหมาะสมกับการใช้ชีวิตมีทั้งย่านที่อยู่อาศัย ร้านค้า ส่วนพักผ่อน นับว่าเป็นเมืองในฝันสำหรับมนุษย์เลยทีเดียว
แต่ในอีกด้าน เมืองๆนี้กลับมาการใช้ระบบแบ่งแยกชนชั้นคนด้วยระดับมันสมอง
คนที่ผ่านการทดสอบได้รับการยอมรับว่าเป็นระดับหัวกะทิจะได้อาศัยอยู่ในย่านที่เรียกว่า "โครนอส" มีทุกอย่างพร้อมสรรพไม่ว่าจะเป็นที่อยู่อาศัย เครื่องนุ่งห่ม อาหารการกิน การศึกษาและอาชีพการงาน
ส่วนคนธรรมดาที่ไม่ผ่านการทดสอบจะอาศัยอยู่ในบริเวณที่เรียกว่า "ลอสทาว์น" ค่อนข้างต้องหาเช้ากินค่ำ มีกินมีใช้ตามอาชีพการงานและรายได้ ทำให้คนที่อาศัยอยู่ในลอสทาว์นจำนวนค่อนข้างมากที่เวลาลูกของตัวเองโตพอจะพาเด็กๆไปรับการทดสอบว่าอยู่ในระดับหัวกะทิรึเปล่า ถ้าผ่านการทดสอบก็จะได้ย้ายเข้าไปอยู่ในโครนอส มีชีวิตที่สุขสบายมากขึ้น
คนที่อาศัยอยู่ในทั้งสองส่วนของเมืองสามารถใช้ระบบสาธารณูปโภคและบริการทุกอย่างของเมืองได้ แต่อาจมีการแบ่งชนชั้นกันตามระดับ เช่น ในโครนอสถ้าป่วยจะได้รับการรักษาในทันที แต่ที่ลอสทาว์นการเรียกรถพยาบาลอาจกินเวลานานจนไม่ทันการได้
นัมเบอร์ซิกส์นั้นใช้พื้นที่ส่วนบริเวณรอบๆเมืองด้านนอกกำแพงทำกิจกรรมหลายอย่าง(จำละเอียดไม่ได้ขี้เกียจเช็คค่ะ)
เช่น บางพื้นที่ใช้ในการเลี้ยงสัตว์ บางพื้นที่ใช้ทำเกษตรกรรม บางพื้นที่ปล่อยเป็นป่าธรรมชาติที่มีการอนุญาตให้เข้าไปล่าสัตว์ได้ในช่วงเวลาที่กำหนด
และบางส่วนที่ถูกใช้เป็น "สถานกักกัน" และบางส่วนที่ถูกใช้เป็นที่ทิ้งของเสียทุกอย่างให้พ้นไปจากเมืองยกตัวอย่างเช่น"บล็อกตะวันตก"

---บล็อกตะวันตก---
เป็นส่วนเมืองเก่าที่ถูกทอดทิ้งปัจจุบันถูกใช้เป็นที่ทิ้งของเสียทุกอย่างจากนัมเบอร์ซิกส์และไม่เคยได้รับการเหลียวแล สามารถหาความเลวร้ายทุกอย่างได้(เหมือนเมืองไทย) เช่น ปล้น ฆ่า ชิงทรัพย์ วิ่งราว ค้าประเวณี ความอดอยาก ศพ ฯลฯ
แต่บริเวณนี้ก็มีผู้คนอาศัยอยู่จำนวนพอสมควร
เนื่องจากถูกใช้เป็นบริเวณทิ้งของเสียจากเมือง ของส่วนใหญ่ที่หาซื้อได้จากตลาดของบล็อกตะวันตกจึงเป็นของเหลือทิ้งจากเมือง เช่น เสื้อผ้าใช้แล้วมือสองซึ่งส่วนใหญ่จะถูกขนมาจากสถานกักกัน(ก็คือเสื้อผ้าของนักโทษที่ถูกจับเข้าไปแล้วทิ้งออกมา) อาหารที่ดูดีๆก็มักจะเป็นของเหลือที่ทิ้งออกมาจากเมือง การจะได้กินอาหารดีๆในบล็อกตะวันตกนั้นจำเป็นต้องใช้เงินจำนวนมาก ทำให้อาหารที่คนส่วนใหญ่ได้กินกันก็มีแค่เนื้อตากแห้งและผลไม้แห้งเท่านั้น
นอกจากนี้ยังมีช่วง "ล่าสัตว์" ที่ทางเมืองจะเข้ามาทำการล่า "สัตว์(คน)" ที่อาศัยอยู่ในบล็อกตะวันตกแล้วต้อนเข้าไปในสถานกักกัน เอาไปใช้ทำอะไรนั้นก็สุดแล้วแต่ความต้องการในขณะนั้น
เพราะแบบนี้คนในบล็อกตะวันตกจึงเกลียดนัมเบอร์ซิกส์และรู้สึกว่าอีกฝ่ายไม่ได้มองตัวเองเป็นมนุษย์ แต่เป็นแค่สัตว์เลี้ยงที่สามารถกวาดต้อนไปฆ่าเมื่อไหร่ก็ได้ นอกจากนี้ความเป็นอยู่ที่ยากลำบากทำให้คนส่วนใหญ่ไม่ค่อยสนใจมนุษย์คนอื่นนอกจากตัวเอง การที่ตัวเองต้องอยู่รอดให้ได้นั้นสำคัญที่สุด ไม่มีการช่วยเหลือคนรอบข้าง การที่ตัวเองจะรอดนั้นต้องใช้ตัวเองเป็นที่พึ่งไม่อย่างนั้นก็จะไม่สามารถอยู่รอดที่บล็อกตะวันตกนี้ได้

---กำแพง---
เมื่อก่อนนัมเบอร์ซิกส์ไม่ได้ถูกล้อมรอบไปด้วยกำแพงเหมือนปัจจุบัน คนในเมืองและบล็อกตะวันตกสามารถข้ามไปมาหากันได้ สมัยริคิกะหนุ่มๆคะรันเองก็เคยออกมาหาถึงบล็อกตะวันตกด้วยเช่นกัน

---ความคิดต่อเมือง---
"คนที่ได้อาศัยอยู่ในเมืองที่แสนวิเศษแบบนี้ไม่มีทางมีความทุกข์หรอก" นี่คือสิ่งที่เมืองบังคับให้ผู้คนรู้สึก ไม่ใช่สิ่งที่ผู้คนรู้สึกเองจากใจ ไม่ได้รับอนุญาตให้เอาใจออกห่างจากเมือง ไม่ได้รับอนุญาตให้ไม่เชื่อมั่นในเมือง ไม่ได้รับอนุญาตให้สงสัยในเมือง
ก่อนเข้าทำงานทุกเช้าชิองต้องกล่าวคำปฏิญาณว่าจะจงรักภักดีและเชื่อมั่นในเมืองทั้งๆที่ใจไม่ได้คิดแบบนั้น
ในโรงเรียนก็มีการเรียนการสอนที่ว่า "คนที่อาศัยอยู่ในเมืองที่แสนวิเศษแบบนี้ไม่มีทางมีความทุกข์ จะมีความทุกข์ไม่ได้" เด็กที่ไม่เชื่อฟังในคำสอนนี้จะต้องถูกลงโทษ ริริเองก็เคยโดนคุณครูทำโทษเพราะสงสัยในคำสอนนี้ ทั้งๆที่เพื่อนๆอาจจะมีเรื่องเศร้าใจ คุณแม่ที่หนักใจเรื่องค่าใช้จ่ายในบ้าน คุณลุงบ้านข้างๆที่ป่วยกระเสาะกระแสะ ทั้งๆที่ทุกคนต้องมีความทุกข์หรือเรื่องเศร้าใจแน่ๆทำไมคุณครูถึงสอนเรื่องแบบนั้นกัน
ห้ามทำหน้าเศร้าใจหรือแสดงท่าทางไม่มีความสุขออกมา ไม่อย่างนั้นจะถูกคนของเมืองมาตรวจหาสาเหตุ อย่่างเช่นตอนที่คะรันนั่งอยู่ในสวนสาธารณะแล้วทำหน้าเศร้าเนื่องจากเห็นซะฟุถูกจับตัวไป หญิงชราที่มานั่งคุยด้วยจริงๆแล้วมีความเป็นไปได้ว่าอาจจะเป็นคนของเมืองที่ถูกส่งมาตรวจสอบว่าทำไมคะรันถึงทำหน้าเศร้าขนาดนั้น แถมในตอนนั้นถ้าโยมินไม่ออกมาคะรันอาจจะเผลอพูดว่าสงสัยในเมืองออกไปก็ได้...
"จงมีความสุขเท่านั้น ห้ามคิดว่าตัวเองทุกข์เด็ดขาด" คะรันเคยนึกไปถึงหญิงชราที่อาศัยอยู่บ้านข้างๆสมัยอยู่โครนอส
หญิงชราคนนั้นบอกว่า "ไม่รู้จะใช้ชีวิตต่อไปยังไงดี ทุกสิ่งทุกอย่างถูกเตรียมไว้ให้หมด ไม่ต้องคิดอะไร ไม่ต้องทำอะไร แล้วตัวเองจะอยู่ไปเพื่ออะไร..."การมีชีวิตที่สมบูรณ์พร้อมมากเกินไปทำให้คนมีความทุกข์ได้ด้วยงั้นเหรอ คะรันสมัยสาวๆไม่เข้าใจสิ่งที่หญิงชราพูดเลยได้แต่ปลอบใจเธอไป

****************************************
จะได้เขียนต่อรึเปล่านะ...(ฮา) เพราะเริ่มเขียนเนื่องจากรู้สึกอยากเขียนเรื่องเมือง
แต่หลังจากนี้เรื่องอื่นยังรู่ไม่ค่อยละเอียดเพราะยังอ่านไม่ถึง ไม่งั้นก็อ่านไม่ค่อยเข้าใจ เช่น ภายในสถานกักกัน(ที่ไม่ค่อยอยากเข้าใจเท่าไหร่ อ่านออกราวสามสิบเปอร์เซ็นแต่เข้าใจแค่นั้นยังรู้สึกอยากอ้วกตลอดบท...เลวร้ายของแท้)


****************************************
ตอบเม้นท์ค่ะ
คุณAY-Jin---จริงๆแล้วส่วนตัวเรามองว่าชิองหลงใหลในตัวหนูน่ะค่ะ เพราะเป็นคนที่ทำให้ตัวเองได้รู้ทุกๆอย่างที่ไม่เคยรู้มากก่อน ทำทุกอย่างที่ตัวเองทำไม่ได้ สอนทุกสิ่งทุกอย่างให้ เหมือนกลายเป็นไอคอนอะไรซักอย่างที่เทิดทูนไปโดยไม่รู้ตัวน่ะค่ะ

คุณitadaki---นั่นสิคะ แอบกลัวๆเพราะลงช่วงนอยตามีน่านี่ล่ะค่ะ แต่ดูจากระดับความเร็วตอนนี้ สิบเอ็ดตอนน่าจะจบที่ช่วงกำลังจะเข้าสถานกักกันนี่ล่ะค่ะ ไม่สามารถจบเรื่องได้แน่ๆ

พี่ฮันนี่---ถ้าเอาแบบเน่าๆก็ แน่นอนค่ะ การที่สามาีภรรยาจะจูบราตรีสวัสดิ์กันนี่เป็นเรื่องธรรมดามากค่ะ(กร้าก) โลกนี้สองเรามาก ถ้าน้องหมามาเห็นคงกรี้ดบ้านแตก ส่วนน้องหมาโดนลวนลามคิดไปคิดมาอาจจะตอนที่เก้าก็ได้ค่ะ คือมันก็ลงตอนแปดได้ แต่อาจจะกระทันหันไม่หน่อยมั้งคะไม่รู้เค้าจะเขียนบทยังไง แต่ต้นเหตุน่ะมาจากหนูนั่นแหล่ะค่ะ(ขานั้นก็เอสเกิ๊น)

น้องสาว---หรือว่าจริงๆแล้วยังไม่ได้จดวะ ป๊ะป๋าเค้าก็ไม่ยอมรับลูกเขยนี่นา ลืมไป แต่ดูจะซื้อใจคะรันได้แล้วน่าจะผ่านฉลุยอยู่ น้องหมานี่จริงๆอาจจะเหมือนเด็กผู้หญิงที่อายเรื่องงานของพ่อ แบบว่ารับไม่ได้พ่อโจะโซแถมดังอีกเดี๋ยวเพื่อนรู้อายเค้าตายอะไรแบบนั้น กร้าก

Comment

Comment:

Tweet

คนที่ส่งลูกเข้าทดสอบสมองไม่น่าจะมีแต่ลอสต์ทาวน์ แต่น่าจะต้องส่งทั้งเมืองมากกว่านะ ?
จำไม่ค่อยได้แล้วแฮะ นานเกิน... ไว้มีเวลาเดี๋ยวกลับไปอ่านอีกสักรอบดีกว่าsad smile

#3 By shirou_kuma on 2011-08-28 23:02

ยังไม่ได้ดูตอนล่าสุดเลย
น่าเสียดายนะคะที่เป็นได้แค่อนิเมแบบสั้น ถ้าสร้างยาวแบบสองซีซั่นคงเจาะได้ละเอียดลึกกว่านี้
(อ้อ เราไม่ได้อ่านหนังสือจ้ะ)
มาเก็บความรู้เอาจากบล็อกทั่นทานุ(*´∀`*)

#2 By Aoi Ringo on 2011-08-24 06:31

โอ สรุปอย่างละเอียด เหมือนเป็นสารานุกรมเลย
//ขอบคุณค่า

#1 By AY-jin on 2011-08-24 04:05